lördag 18 februari 2012
Hani bazen..
Hani bazen yeni dogmak istersin, bazende var olmamak.. Dünyanin umursamaz hallerini takmamak icin saklanacak bir yer ararsin, o yer seni sessizligi ile kalabaligin ortasina göturur.. Bazen eline bir kahve alip balkondan disariyi seyretmek istersin. Sadece seyretmek. Sonrasinda olan olur. Hissetiklerin ufuga sacilir. Hissetiklerini görursun.. Yere bakar yapraklari hizlica ucuran ruzgari görursun. Ruzgari görursun. Ona takilip göturdugu yere gitmek istersin.. Bulutlar gunesi engellemek icin ellerinden geleni yaparlar, havanin karardigi gibi icin de kararir.. Damlalar duyarsin. Sevdikleri bulutlardan ayrilmak zorunda kalan damlalari. Sesleri yureginin en guzel melodisi olur. Yuregin ile beraber olurlar. Kullaklarini da en guzel sarki mesgul eder, en sevdigin sarki..
Prenumerera på:
Kommentarer till inlägget (Atom)
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar